KARDEŞİM HÜSEYİN ŞANLIER

Aynı yaşlarda olmasak bile hemen hemen aynı zamanları beraber paylaştık seninle!.. Aramızda olan üç beş yaşlık fark seninle benim arkadaşlık, abi kardeşlik ilişkime daha da değer katmıştı.

En önemlisi de, çocukluk ve gençlik çağlarımız yakın olduğu kadar, evlerimiz de bir o kadar yakındı.

Adeta iki ev bir aile gibiydik. Gerek muhterem ve merhume validen Haci Sülbiye abla ve gerekse muhterem merhum baban Haci Ali ağabeyle bizim hanemiz çok ama çok sıcak dostlardı.

Seninle mal bekledik, çobanlık yaptık, seninle çelik çomak oynadık! Seninle derelere yüzmelere gittik ve hatta benden sonra köyümüzden ilk İmam Hatipli sen oldun. Bir anlamda ağabey olarak beni takip ettin.

Samsun’da başladığın İmam Hatibi Rize’de ikmal ettin. Senin devren olan eski İstanbul Milletvekili Mustafa Baş’la Mecliste çok kere seni yadederdik. Duruşu olan bir delikanlıydın.

Sen İmam Hatip lisesini ben de üniversiteyi bitirmiş, Samsun’da 1976-77- yıllarında ben müftü muaviniyken, yakın dostum ve ağabeyim olan merhum Burhanettin Kayhan ( Başbakan Müşaviri) ve yine merhum Cevat Ayhan Zirai Donatım Genel Müdürüyken, senin sınavla bu kurumda göreve başlaman sağlanmıştı. Uzun zamanlar aynı kurum ana değişik mekanlar ve sonunda İstanbul İETT’de uzun yıllar görevde bulundun.

Şengül gibi ( Doç.) akademisyen bir kız ve iki de aslan parçası delikanlı evlatlar yetiştirdin.

Çok büyük bir sevgi ve bağlılıkla yuvanı kurduğun Sevim bacımızı, şimdi geride bıraktığın evlatlarına emanet ettin. Biliyorum her fani için kaçınılmaz bir sonu yaşarken eşlerden biri diğerini evlatlarına ve her şeyden önce Rahmana emanet ederler.

Sen de şimdi bu durumda gerçek emaneti sahibine, sana emanet edilenleri de diğer varislerine bırakıyorsun.

Son bir kaç yıldır yaşadığın akciğer kanseri ve başarılı tedaviler seni son korona illetine kadar sağlıkla taşıdı. Ne varki, bu habis illet koronayla bir araya gelince sana aman vermedi. Hastanedeki tüm sürecin, uzakta da olsam yakın takipçisiydim. Başta, İstanbul/ GATA ABDÜLHAMİD HASTANESİ BAŞHEKİMİ PROF. DR. ALİ RIZA ODABAŞ olmak üzere tüm fedakarane çalışan hekim ve personeline teşekkür ediyorum. Senin için yapılması gereken her şeyi yaptılar. Ancak hiç bir şey takdirin önüne geçemezdi. “ El mukadder, la yuğayyer!” Takdir olunan değişmez.

Allah makamını cennet, manzurunu cemalullah olarak ihsan eylesin!

Ne var ki bunca sevdiğim, altmış yıllık hatıralarını paylaştığım sevgili kardeşimin cenazesine AĞIR GRİP rahatsızlığım nedeniyle katılamayacağım. Tüm ailen ve sevenlerine tekrar tekrar sabırlar diliyorum.

MUSA UZUNKAYA